Home
Mijn naam is Lenie Larmit.
In 2009 werd bij mij de ziekte van Parkinson vastgesteld. Dit was een bevestiging van wat ik al een tijdje dacht. Mijn vader had ook Parkinson en daardoor herkende ik bepaalde klachten. Omdat ik minder ging werken kreeg ik meer tijd voor mijzelf en ben ik gaan schilderen. Dit is een hele goede stap geweest.
Het is voor mij een manier geworden om met verdriet en vreugde om te gaan. Het heeft mij heel veel gebracht. Wat ik niet altijd met woorden uit kan drukken lukt vaak wel via het schilderen.

Schilderen is voor mij een goede manier om in contact te komen met de beweging in mijzelf. Ook vind ik het fijn andere mensen te laten ervaren wat creatief bezig zijn voor je kan betekenen. Mijn inspiratie haal ik uit het leven van alledag waarin zowel abstracte kunst als herkenbare thema’s terug komen. Uitgangspunt voor mij is “ gewoon durven en doen”. Er kan niets mis gaan..

Ook de materialen zijn heel divers. Naast de acrylverf verwerk ik o.a. papier, textiel, zoals delen van kledingstukken, zink, epoxyhars, touw, … De ondergrond kan een schildersdoek, hout, papier of metaal zijn. Tijdens het werken ontstaat vaak vanzelf het idee van het eindproduct. Dit vrije werken geeft veel voldoening en ontspanning. Ook het werken met inktenspotloden geeft allerlei mogelijkheden.

Het is leuk om u daar kennis mee te laten maken. de benodigde spullen voor deze middag zal ik meebrengen.

Nieuws bericht